Jesienny wypas koników polskich. Roztocze

Ostatnie dzikie konie na polskich ziemiach odłowiono w Puszczy Białowieskiej ok. roku 1786. Umieszczono je w zwierzyńcu hrabiego ordynata Zamoyskiego. Ponieważ ich utrzymanie było bardzo kosztowne już w 1806 roku oddano je chłopom z okolic Biłgoraja. Wówczas na długie lata słuch o nich zaginął. Dopiero w 1914 roku ponownie zainteresowali się nimi dwaj studenci: J. Grabowski i S. Schuch. Przedstawili oni konie z opisywanych terenów jako niezwykle silne zwierzęta, mimo złego żywienia. Od tej pory liczni hodowcy, a także grono naukowe zaczęło gorliwie opiekować się konikami z okolic Biłgoraja, czego zwieńczeniem było umieszczenie najbardziej typowych okazów w specjalnym rezerwacie w Białowieży. Po wojnie udało się białowieskie stado restytuować, mimo, że duża jego część została wywieziona do Niemiec. W 1982 roku ostoję koników polskich utworzono w Roztoczańskim Parku Narodowym.

Autor: Teresa T