Toruń

  

Stoi przy południowej pierzei

Dawny budynek toruńskiego Dworu Artusa z 1385 r., stojący przy południowej pierzei Rynku Staromiejskiego był jednym z najokazalszych gmachów w mieście; wówczas był siedzibą ekskluzywnego towarzystwa  Bractwa św. Jerzego. Rozbiórka obiektu na początku XIX w. wyrządziła niepowetowane szkody i to nie tylko, jako ozdoby miasta, ale także, jako niezwykle cennego materiału do dziejów kultury mieszczańskiej; należał bowiem do najbardziej reprezentacyjnych gmachów w tym mieście, zwłaszcza po renowacji renesansowej w 1626 r. oraz barokowej w 1701 r., ponieważ w swym gotyckim zrębie, prezentował się niezwykle okazale i bogato. Zdobiona fasada pełna była treści alegorycznych i symbolicznych, nawiązujących do cnót oraz związków Torunia, Prus Królewskich i królów polskich. Budynek uległ niemal całkowitemu wypaleniu w czasie szwedzkiego oblężenia miasta, podczas wojny północnej w 1703 r., a w 1802 r. został rozebrany. Obecny gmach według projektu miejskiego radcy budowlanego Rudolpha Schmidta pochodzi z 1891 r. i jest tylko nawiązaniem do poprzednika. Dużo więcej o historii tego obiektu można dowiedzieć się z artykułu pt. Dwór Artusa w Toruniu  świadkiem historycznych wydarzeń, jaki opublikowałem w ekskluzywnym miesięczniku krajoznawczo-turystycznym POZNAJ SWÓJ KRAJ (nr 5/2018). Polecam tę lekturę.

Autor: Lech Kadlec

Odsłon: 451
Twoja ocena: DobreBardzo dobre
Tagi: dwory

Toruń

miejscowość

Toruń - jest jednym z najstarszych miast Polski. To, że urodził się tu Mikołaj Kopernik - wie chyba każdy; także i to, że miasto leży nad Wisłą, chociaż jest to tylko częścią prawdy, ponieważ można również powiedzieć, że i nad Drwęcą, a i Struga - choć to bardzo wąziutka rzeczka, a raczej strumyczek – przecina miasto i w dużej swojej części przepływa pod nim. Swoje ujście ma w pobliżu starego mostu drogowego im. Józefa Piłsudskiego, gdzie wpada do Wisły.

Miasto po prawej stronie rzeki - to tereny Pomorza; lewobrzeżny Toruń, leży już na Kujawach. Swego czasu, przez miasto prowadził słynny "bursztynowy szlak". W 1230 r. Krzyżacy, tworząc państwo krzyżackie, nadali miastu trochę współczesności. Ale na skutek częstych powodzi, trzeba było je przenieść na wyższe tereny (obecnie jest to śródmieście Torunia) i wówczas nadano tej nowej osadzie - Nowemu Miastu - prawa miejskie.

W 1411 r. zawarto tu "pokój toruński", który zakończył wielką wojnę polsko-krzyżacką, trwającą 12 lat. Ale kolejna wojna obu narodów, wybuchła już w 1454 r. i trwała kolejne 13 lat. W połowie XVII w. rozpoczęto budowę fortyfikacji bastionowych. W 1703 r. Szwedzi dotkliwie zbombardowali jednak miasto, a 5 lat później, ludność zdziesiątkowała dżuma. W 1793 r. do Torunia wkroczyły wojska pruskie, ale paradoksalnie, to one przyczyniły się do rozwoju miasta.

II wojna światowa, na szczęście, oszczędziła Toruń, który dziś jest prężnym ośrodkiem kulturalnym i turystycznym, bo gospodarczo - po ostatnich latach reformy - mocno podupadł. Największe przedsiębiorstwa w mieście, jakimi się szczycono, chociażby: Elana, Czesanka, Towimor, Polchem, Apator - albo całkowicie przestały istnieć, albo działają w bardzo znikomym wymiarze. Natomiast Toruń poszczycić się może zabytkami, które w 1997 r. wpisane zostały na listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego UNESCO.

Skomentuj