Toruń

  

Schody-cokoły

Fort I w Toruniu  to niezwykły zabytek i to na skalę Wschodniej Europy. Umiejscowiony został w lesie we wschodniej części miasta, w bliskim sąsiedztwie z Wisłą. Realizatorzy filmu \"Prawo i pięść\" wykorzystali ten fort, aby w nim nakręcić kilka scen. To na tych schodach-cokołach (na zdjęciu), zarejestrowano kilka ujęć, a swego czasu stały tu potężne kufy, czyli beczki z syropem do produkcji wina, bo w latach 1969  1991 mieścił się tu zakład Centralnych Piwnic Win Importowanych, które rocznie produkowały 2 mil. litrów tego trunku. Budowę fortu Prusacy rozpoczęli w 1888 r. i po czterech latach oddali do użytku. Początkowo fort otrzymał numer \"I a\" i nosił nazwę \"Buchtafort\", a to ze względu na wzgórze \"Buchta\", na którym stała gospoda pod nazwą \"Buchtakrug\", zlokalizowana przy drodze prowadzącej do Kaszczorka, a dalej  do Złotorii. W 1894 r. fort przemianowano na \"Feste König Wilhelm I\", oddając tym samym cześć ówczesnemu cesarzowi Niemiec  Hohenzollernowi. Dopiero w1920 r., gdy Wojsko Polskie przejęło fort, warownię tę nazwano \"Fortem I im. Jana III Sobieskiego\". Jako jedyny zachowany fort pancerny z byłych terenów Wschodniej II Rzeszy posiadał 4 wieże haubic 210 mm, a w każdej oprócz dowódcy służyło 11 żołnierzy. Obecnie w forcie mieści się fundacja \"Melodia serc\", która prowadzi nauczanie gry na gitarze oraz lekcję śpiewu; jest tu też świetlica, w której organizowane są różnego rodzaju zajęcia kulturalne, m.in. cykliczne z zakresu podstaw łucznictwa oraz imprezy z różnych okazji (Dzień Kobiet, Dzień Matki itp.). Fort można zwiedzać (za dowolną opłatą) w każdy weekend o godz. 11:00, 13:00 i 15:00.

Autor: Lech Kadlec

Ocena:

Średnia ocena: 4.00 Ocen: 13 Odsłon: 2002
Twoja ocena: DobreBardzo dobre

Toruń

miejscowość

Toruń - jest jednym z najstarszych miast Polski. To, że urodził się tu Mikołaj Kopernik - wie chyba każdy; także i to, że miasto leży nad Wisłą, chociaż jest to tylko częścią prawdy, ponieważ można również powiedzieć, że i nad Drwęcą, a i Struga - choć to bardzo wąziutka rzeczka, a raczej strumyczek – przecina miasto i w dużej swojej części przepływa pod nim. Swoje ujście ma w pobliżu starego mostu drogowego im. Józefa Piłsudskiego, gdzie wpada do Wisły.

Miasto po prawej stronie rzeki - to tereny Pomorza; lewobrzeżny Toruń, leży już na Kujawach. Swego czasu, przez miasto prowadził słynny "bursztynowy szlak". W 1230 r. Krzyżacy, tworząc państwo krzyżackie, nadali miastu trochę współczesności. Ale na skutek częstych powodzi, trzeba było je przenieść na wyższe tereny (obecnie jest to śródmieście Torunia) i wówczas nadano tej nowej osadzie - Nowemu Miastu - prawa miejskie.

W 1411 r. zawarto tu "pokój toruński", który zakończył wielką wojnę polsko-krzyżacką, trwającą 12 lat. Ale kolejna wojna obu narodów, wybuchła już w 1454 r. i trwała kolejne 13 lat. W połowie XVII w. rozpoczęto budowę fortyfikacji bastionowych. W 1703 r. Szwedzi dotkliwie zbombardowali jednak miasto, a 5 lat później, ludność zdziesiątkowała dżuma. W 1793 r. do Torunia wkroczyły wojska pruskie, ale paradoksalnie, to one przyczyniły się do rozwoju miasta.

II wojna światowa, na szczęście, oszczędziła Toruń, który dziś jest prężnym ośrodkiem kulturalnym i turystycznym, bo gospodarczo - po ostatnich latach reformy - mocno podupadł. Największe przedsiębiorstwa w mieście, jakimi się szczycono, chociażby: Elana, Czesanka, Towimor, Polchem, Apator - albo całkowicie przestały istnieć, albo działają w bardzo znikomym wymiarze. Natomiast Toruń poszczycić się może zabytkami, które w 1997 r. wpisane zostały na listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego UNESCO.

Skomentuj