Toruń

Szczyt kamienicy

W 1897 r. przy ul. św. Katarzyny 6 w Toruniu stanęła kamienica, którą zaprojektował Hermann Rosenau współwłaściciel toruńskiej firmy budowlanej Rosenau und Wichert. Architektura tego budynku jest dosyć nietypowa, chociażby z tego względu, że w poziomie parteru znajduje się wielkie okno, natomiast w dekoracji fasady znalazły się: kufel i kielich wina, a powyżej kartusz z datą budowy (niestety, do dziś zachowaną tylko częściowo), zegar słoneczny, który (o, dziwo!) działa do dziś, natomiast w samym szczycie widoczne są inicjały AD; dotyczą one toruńskiego hotelarza i restauratora Anastazego Dylewskiego. To on w budynku tym umieścił lokal gastronomiczny i hotel Dylewski (ślady napisu hotel zachowały się w dolnej partii wykusza powyżej okna restauracji). Gdy po 1920 r. Dylewski opuścił Toruń hotel zmienił właściciela. Ciekawostką natomiast może być to, że w 1888 r. Anastazy Dylewski wraz z Rozalią Zapałowską, w kościele pw. Najświętszej Marii Panny w Toruniu, podawał do chrztu Leona Wakarecego syna Aleksandra Wakarecego. A trzeba wiedzieć, że ród Wakarecych był i jest znany w Toruniu do dziś. Marek Wakarecy muzyk oraz działacz społeczny i samorządowy, w latach 1994 2007 pełnił funkcję dyrektora naczelnego orkiestry, którą w 2006 r. przekształcono w Toruńską Orkiestrę Symfoniczna. Marek zginął w wypadku samochodowym 7 listopada 2011 r. (w auto, którym jechał uderzył rozpędzony Nissan, kierowany przez 19-latka).

Autor: Lech Kadlec

Ocena:

Średnia ocena: 4.00 Ocen: 13 Odsłon: 1651

Twoja ocena: Dobre Bardzo dobre

Tagi: kamienice

Toruń

miejscowość

Toruń - jest jednym z najstarszych miast Polski. To, że urodził się tu Mikołaj Kopernik - wie chyba każdy; także i to, że miasto leży nad Wisłą, chociaż jest to tylko częścią prawdy, ponieważ można również powiedzieć, że i nad Drwęcą, a i Struga - choć to bardzo wąziutka rzeczka, a raczej strumyczek – przecina miasto i w dużej swojej części przepływa pod nim. Swoje ujście ma w pobliżu starego mostu drogowego im. Józefa Piłsudskiego, gdzie wpada do Wisły.

Miasto po prawej stronie rzeki - to tereny Pomorza; lewobrzeżny Toruń, leży już na Kujawach. Swego czasu, przez miasto prowadził słynny "bursztynowy szlak". W 1230 r. Krzyżacy, tworząc państwo krzyżackie, nadali miastu trochę współczesności. Ale na skutek częstych powodzi, trzeba było je przenieść na wyższe tereny (obecnie jest to śródmieście Torunia) i wówczas nadano tej nowej osadzie - Nowemu Miastu - prawa miejskie.

W 1411 r. zawarto tu "pokój toruński", który zakończył wielką wojnę polsko-krzyżacką, trwającą 12 lat. Ale kolejna wojna obu narodów, wybuchła już w 1454 r. i trwała kolejne 13 lat. W połowie XVII w. rozpoczęto budowę fortyfikacji bastionowych. W 1703 r. Szwedzi dotkliwie zbombardowali jednak miasto, a 5 lat później, ludność zdziesiątkowała dżuma. W 1793 r. do Torunia wkroczyły wojska pruskie, ale paradoksalnie, to one przyczyniły się do rozwoju miasta.

II wojna światowa, na szczęście, oszczędziła Toruń, który dziś jest prężnym ośrodkiem kulturalnym i turystycznym, bo gospodarczo - po ostatnich latach reformy - mocno podupadł. Największe przedsiębiorstwa w mieście, jakimi się szczycono, chociażby: Elana, Czesanka, Towimor, Polchem, Apator - albo całkowicie przestały istnieć, albo działają w bardzo znikomym wymiarze. Natomiast Toruń poszczycić się może zabytkami, które w 1997 r. wpisane zostały na listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego UNESCO.

Skomentuj