Toruń

  

Okna danej fabryki pierników

W XIX wiecznym Toruniu 26-letni wówczas Herrmann Thomas w 1857 roku przy Rynku Nowomiejskim założył zakład piernikarski zatrudniając początkowo tylko trzech pracowników (po fabryce Gustava Weese była drugą największą słodką fabryką w tym mieście). W 1860 roku Herrmann zbudował nowy budynek fabryczny przy ul. św. Jakuba 13 i tu rozwinął swoją firmę zatrudniając od około 150 do 200 pracowników; w tym czasie produkował wyroby nie tylko na rynek europejski, ale także amerykański, afrykański i australijski. W 1885 roku firmę przejął jego syn Oskar, który rozbudował przedsiębiorstwo, a w 1900 roku został mianowany nadwornym dostawcą cesarza niemieckiego, na którego dwór już znacznie wcześniej wysyłał swoje wyroby. Po włączeniu Torunia do odrodzonej Rzeczpospolitej, Thomas w 1921 roku sprzedał fabrykę byłemu kapitanowi Wojska Polskiego  Stanisławowi Pepińskiemu, a sam wyjechał z miasta. W okresie międzywojnia w fabryce pracowało kilkadziesiąt osób, a w 1936 roku przedsiębiorstwo przejął Albin Rost, po II wojnie światowej zaś firma nie wznowiła już swojej działalności i w 1948 roku przeszła na własność państwa polskiego. Obecnie w tym miejscu już nie ma fabryki pierników, ale budynek pozostał. Na zdjęciu: Okna dawnej fabryki pierników przy ul. św. Jakuba.

Autor: Lech Kadlec

Ocena:

Średnia ocena: 4.00 Ocen: 13 Odsłon: 1242
Twoja ocena: DobreBardzo dobre

Toruń

miejscowość

Toruń - jest jednym z najstarszych miast Polski. To, że urodził się tu Mikołaj Kopernik - wie chyba każdy; także i to, że miasto leży nad Wisłą, chociaż jest to tylko częścią prawdy, ponieważ można również powiedzieć, że i nad Drwęcą, a i Struga - choć to bardzo wąziutka rzeczka, a raczej strumyczek – przecina miasto i w dużej swojej części przepływa pod nim. Swoje ujście ma w pobliżu starego mostu drogowego im. Józefa Piłsudskiego, gdzie wpada do Wisły.

Miasto po prawej stronie rzeki - to tereny Pomorza; lewobrzeżny Toruń, leży już na Kujawach. Swego czasu, przez miasto prowadził słynny "bursztynowy szlak". W 1230 r. Krzyżacy, tworząc państwo krzyżackie, nadali miastu trochę współczesności. Ale na skutek częstych powodzi, trzeba było je przenieść na wyższe tereny (obecnie jest to śródmieście Torunia) i wówczas nadano tej nowej osadzie - Nowemu Miastu - prawa miejskie.

W 1411 r. zawarto tu "pokój toruński", który zakończył wielką wojnę polsko-krzyżacką, trwającą 12 lat. Ale kolejna wojna obu narodów, wybuchła już w 1454 r. i trwała kolejne 13 lat. W połowie XVII w. rozpoczęto budowę fortyfikacji bastionowych. W 1703 r. Szwedzi dotkliwie zbombardowali jednak miasto, a 5 lat później, ludność zdziesiątkowała dżuma. W 1793 r. do Torunia wkroczyły wojska pruskie, ale paradoksalnie, to one przyczyniły się do rozwoju miasta.

II wojna światowa, na szczęście, oszczędziła Toruń, który dziś jest prężnym ośrodkiem kulturalnym i turystycznym, bo gospodarczo - po ostatnich latach reformy - mocno podupadł. Największe przedsiębiorstwa w mieście, jakimi się szczycono, chociażby: Elana, Czesanka, Towimor, Polchem, Apator - albo całkowicie przestały istnieć, albo działają w bardzo znikomym wymiarze. Natomiast Toruń poszczycić się może zabytkami, które w 1997 r. wpisane zostały na listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego UNESCO.

Skomentuj