Toruń

Skarbonka

W Muzeum Historii Torunia (ul. Łazienna 16) m.in. prezentowana jest skarbonka Kasy Chorych Bractwa Czeladzi Murarskiej z 1821 roku (na zdjęciu). I choć cechy powstawały krótko po lokacji miasta, to nie wszystkie rzemiosła stworzyły własną organizację od razu. Rzemieślnicy nie zrzeszonych branż, chcąc mieć jakieś wsparcie i pomoc, zapisywali się do jakiegoś już istniejącego cechu. W 1398 roku na terenie Starego Miasta Torunia działało już 41 cechów, z których największe w swoich szeregach skupiały po kilkadziesiąt rzemieślników; podobnie przebiegał proces tworzenia się cechów na terenie Nowego Miasta Torunia. Ten wielki rozwój rzemiosła toruńskiego zahamowany został na początku XV wieku, kiedy to ciągłe wojny zakonu krzyżackiego z Polską utrudniały w dużym stopniu dowóz surowców oraz hamowały zbyt produktów wytworzonych w mieście. Drugi okres rozkwitu toruńskiego rzemiosła cechowego przypada na wiek XVI. Szczytowy swój rozwój rzemiosło toruńskie przeżywa w połowie XVII wieku, kiedy to w mieście działały 53 cechy skupiające ponad 60 rzemiosł. Kolejny kryzys w toruńskim rzemiośle przyniosły wojny szwedzkie, a wojna północna pogłębiła tylko ten stan. Kolejny cios toruńscy rzemieślnicy otrzymali w XVIII wieku pierwszym rozbiorem Polski, w wyniku którego Prusacy oddzielili Toruń od Drwęcy oraz zamknęli nieomal wszystkie drogi łączące miasto z Polską. W 1793 roku nastąpił II rozbiór Polski, a Toruń wcielony został do państwa pruskiego. Mimo wszystkich tych trudności pod koniec XVIII wieku na terenie Torunia działało jeszcze 69 zawodów skupionych w 44 cechach. Dopiero od początku XIX wieku obserwuje się zmniejszenie ich ilości.

Autor: Lech Kadlec

Twoja ocena: Dobre Bardzo dobre

Tagi: muzea

Toruń

miejscowość

Toruń - jest jednym z najstarszych miast Polski. To, że urodził się tu Mikołaj Kopernik - wie chyba każdy; także i to, że miasto leży nad Wisłą, chociaż jest to tylko częścią prawdy, ponieważ można również powiedzieć, że i nad Drwęcą, a i Struga - choć to bardzo wąziutka rzeczka, a raczej strumyczek – przecina miasto i w dużej swojej części przepływa pod nim. Swoje ujście ma w pobliżu starego mostu drogowego im. Józefa Piłsudskiego, gdzie wpada do Wisły.

Miasto po prawej stronie rzeki - to tereny Pomorza; lewobrzeżny Toruń, leży już na Kujawach. Swego czasu, przez miasto prowadził słynny "bursztynowy szlak". W 1230 r. Krzyżacy, tworząc państwo krzyżackie, nadali miastu trochę współczesności. Ale na skutek częstych powodzi, trzeba było je przenieść na wyższe tereny (obecnie jest to śródmieście Torunia) i wówczas nadano tej nowej osadzie - Nowemu Miastu - prawa miejskie.

W 1411 r. zawarto tu "pokój toruński", który zakończył wielką wojnę polsko-krzyżacką, trwającą 12 lat. Ale kolejna wojna obu narodów, wybuchła już w 1454 r. i trwała kolejne 13 lat. W połowie XVII w. rozpoczęto budowę fortyfikacji bastionowych. W 1703 r. Szwedzi dotkliwie zbombardowali jednak miasto, a 5 lat później, ludność zdziesiątkowała dżuma. W 1793 r. do Torunia wkroczyły wojska pruskie, ale paradoksalnie, to one przyczyniły się do rozwoju miasta.

II wojna światowa, na szczęście, oszczędziła Toruń, który dziś jest prężnym ośrodkiem kulturalnym i turystycznym, bo gospodarczo - po ostatnich latach reformy - mocno podupadł. Największe przedsiębiorstwa w mieście, jakimi się szczycono, chociażby: Elana, Czesanka, Towimor, Polchem, Apator - albo całkowicie przestały istnieć, albo działają w bardzo znikomym wymiarze. Natomiast Toruń poszczycić się może zabytkami, które w 1997 r. wpisane zostały na listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego UNESCO.

Skomentuj